Kredyt z gwarancją de minimis a zwykły kredyt obrotowy

Jest bardzo wiele sposobów na pozyskanie środków dla firmy - największą popularnością wciąż cieszą się leasing i kredyt. Przedsiębiorcy, którzy chcieliby skorzystać z drugiej formy finansowania, powinni dodatkowo zainteresować się możliwością uzyskania kredytu zabezpieczonego gwarancją de minimis, który może okazać się lepszym rozwiązaniem niż klasyczny kredyt obrotowy.

Kredyt obrotowy stanowi wygodną metodę na finansowanie firmowych inwestycji - pod warunkiem, że uda się go dostać. Oczywistym jest, że banki nie udzielą kredytu firmie, której grozi niewypłacalność. Tego typu instytucje finansowe, żeby zabezpieczyć się przed ewentualnym brakiem możliwości odzyskania funduszy, nakładają na przedsiębiorców obowiązek zapewnienia określonych zabezpieczeń. O ile firma posiada na własność np. nieruchomość, nie stanowi to tak dużego kłopotu. W praktyce jednak lokale dla działalności są najczęściej wynajmowane, w związku z czym nie mogą stanowić zabezpieczenia kredytowego. W takiej sytuacji bank albo odmówi udzielenia przedsiębiorcy kredytu, albo podniesie w odczuwalny sposób jego koszty. Takie rozwiązanie natomiast często jest nie do przeskoczenia dla małych firm.

Rozwiązaniem tego typu problemów może stać się kredyt zabezpieczony gwarancją de minimis. Różni się on od tradycyjnego kredytu obrotowego wyłącznie tym, że wypłacalność przedsiębiorcy gwarantuje Bank Gospodarstwa Krajowego - jeżeli rata kredytu nie zostanie przez firmę uregulowana w terminie, to BGK dokona wypłaty bankowi.

Co najważniejsze, kredyt z gwarancją de minimis wcale nie jest trudniejszy do uzyskania niż klasyczny kredyt obrotowy. Podstawowym warunkiem, jaki musi spełnić firma, aby uzyskać dofinansowanie, jest posiadanie zdolności kredytowej.

Należy również pamiętać, że kredyt z gwarancją de minimis w swojej ofercie mają tylko te banki, które zawarły w tej kwestii umowę z Bankiem Gospodarstwa Krajowego. Jednakże nie trzeba martwić się o wybór - w chwili obecnej kredyt z gwarancją oferuje osiemnaście banków komercyjnych.

Jakie są warunki kredytu z gwarancją de minimis? Gwarancja w tym wypadku może objąć maksymalnie 60 proc. kwoty kredytu, do sumy 3,5 mln zł oraz okres maksymalnie do 27 miesięcy. Przedsiębiorca składając w banku wniosek kredytowy jest zobowiązany do dołączenia do niego wniosku o udzielenie gwarancji. W praktyce więc wszystkie formalności są dopełniane - jak w przypadku klasycznego kredytu - w banku kredytującym.

Podsumowując, gwarancja de minimis może być doskonałym rozwiązaniem dla firmy, poszukującej kapitału na rozwój, która jednocześnie nie chce wydawać ogromnych sum na zabezpieczenie kredytu. Jest to także doskonała pomoc dla mniejszych firm, które nie posiadają odpowiedniej płynności finansowej, aby uzyskać kredyt obrotowy tradycyjną drogą.

Umowa - zlecenie

ludzie Umowa - zlecenie to umowa cywilnoprawna zawierana na czas określony. Najczęściej przedmiotem takiej umowy jest usługa. Umowa ta ma swoje zalety i wady. Jakie?

Umowa-zlecenie jest jedną z najczęstszych form zatrudnienia. Może być zawierana przez wszystkie podmioty cywilnoprawne, m.in. osoby fizyczne, osoby prawne czy ułomne osoby prawne. Zleceniobiorca ma wykonywać określoną w umowie pracę. Zatem liczy się staranne wykonywanie zleconego działania, nie zaś osiągnięcie określonego efektu w odróżnieniu do umowy o dzieło. Jej przedmiotem jest usługa, dlatego pracodawca ma wybór: umowa o pracę czy zlecenie? W umowie-zleceniu, zleceniobiorca ma możliwość samodzielnego wykonania pracy, zastąpienia przez osobę trzecią czy ustalenia konkretnego terminu i miejsca wykonania pracy. Zlecenie to umowa o świadczenie usług (umowa starannego działania), a umowa o dzieło na wykonanie czegoś (umowa skutku).

Warunki umowy-zlecenia

ludzie w przestrzeni W takiej umowie nie obowiązują minimalne, miesięczne wynagrodzenia i urlopy. Zleceniobiorca otrzymuje wynagrodzenie po zakończeniu wykonania zapisanych w umowie czynności. Może wystąpić do zleceniodawcy o wypłacenie zaliczki, jeśli wykonanie zlecenia niesie za sobą koszty. Ponadto, w zakresie czynności wynikających z umowy posiada pełnomocnictwo do reprezentowania zleceniodawcy. Do prac, które można uregulować umową- zleceniem należą usługi outsourcingowe, np. informatyczne, księgowe czy prawne.

Zalety umowy-zlecenia

ludzie 3 Do podstawowych korzyści zawierania umowy-zlecenia należy:

  • swoboda zawierania i rozwiązywania
  • wysokie 20% koszty uzyskania przychodu
  • brak składek ZUS w stosunku do studentów-zleceniobiorców

Ponadto, zleceniobiorca może otrzymywać świadczenia, które przysługują pracownikowi, np. związane z podróżą służbową. Pracodawca musi też zapewnić higieniczne i bezpieczne warunki pracy.

Jak rozliczyć wynagrodzenia otrzymane z tytułu umowy zlecenia

Złom W jaki sposób rozliczyć umowę zlecenia w trybie art. 30 ustawy o VAT.

  • Czy ten sposób rozliczania stosuje się do wszystkich umów zlecenia?
  • Jak ująć w ewidencji umowę zlecenia u zleceniodawcy, a jak rozliczyć ją u zleceniobiorcy?
  • Kogo rozumiemy przez zleceniodawcę, a kogo przez zleceniobiorcę?
  • Czy podstawą do rozliczenia VAT jest kwota netto umowy zlecenia (po potrąceniu podatku i składek ZUS)?

Ad 1. Sposób rozliczania stosuje się do szczególnych rodzajów zleceń. Art. 30 ustawy o podatku od towarów i usług wymienia czynności, które objęte są danym sposobem rozliczania. Należą do nich: czynności maklerskie, czynności wynikające z zarządzania funduszami inwestycyjnymi, czynności wynikające z umowy agencyjnej lub zlecenia, pośrednictwa, umowy komisu lub innych usług o podobnym charakterze.

Ad 2. Rozliczając zlecenie na podstawie art. 30 ustawy o VAT zleceniodawca ujmuje w ewidencji tego podatku jako podstawę opodatkowania kwotę należną z tytułu dostawy, pomniejszoną o kwotę podatku. Zleceniobiorca ujmuje w tej ewidencji jako podstawę opodatkowania kwotę prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, pomniejszoną o kwotę podatku.

Ad 3. Zleceniobiorcą nazywa osobę przyjmującą zlecenie do wykonania, zaś zleceniodawcą nazywamy osobę dającą zlecenie do wykonania.

Ad 4. Dla zleceniobiorcy podstawą do rozliczenia VAT jest kwota prowizji lub innych wynagrodzeń za wykonane zlecenie pomniejszona o kwotę podatku czyli faktycznie otrzymana od zleceniodawcy (bez podatku dochodowego, składek ZUS).

Umowy zlecenia wykonywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej są rozliczane w ramach tej działalności.

Pozostałe umowy zlecenia podlegają opodatkowaniu VAT, gdy:

  • zleceniobiorca nie prowadzi zarejestrowanej działalności gospodarczej,
  • osiąga przychody z tytułu umów zlecenia jako działalności wykonywanej osobiście,
  • umowa zlecenia nie jest umową podobną do umowy o pracę (umowy zlecenia i o dzieło, w których stosunki między zleceniodawcą a zleceniobiorcą są ukształtowane podobnie jak stosunki między pracownikiem a pracodawcą, nie podlegają VAT).

Większość usług świadczonych na warunkach umowy zlecenia poza prowadzoną działalnością gospodarczą jest umowami wyłączonymi z opodatkowania VAT.

Zleceniobiorcą jest zatem przyjmujący zlecenie, zaś zleceniodawcą – dający zlecenie.

Zleceniobiorcy mogą być opodatkowani na zasadach ogólnych (art. 29 ustawy o VAT) lub też na zasadach określonych w art. 30 tej ustawy, zgodnie z którym opodatkowaniu będą podlegali zleceniobiorcy:

  • wykonujący umowę zlecenia, której przedmiotem jest pośrednictwo w sprzedaży towarów lub usług zleceniodawcy,
  • uzyskujący wynagrodzenie prowizyjne lub inne postacie wynagrodzenia.

Podstawę opodatkowania czynności wynikających z opisanych umów zlecenia stanowi dla obydwu stron tej umowy co innego. A mianowicie:

  • 1) dla zleceniodawcy – kwota należna z tytułu dostawy, pomniejszona o kwotę podatku;
  • 2) dla zleceniobiorcy – kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, pomniejszona o kwotę podatku.

Powyższe reguły ustalania podstawy opodatkowania, od której należy liczyć podatek VAT, stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy w wykonaniu umów zlecenia jest dokonywany import towarów. Z tym, że podstawę opodatkowania dla importera ustala się zgodnie z art. 29 ust. 13-16.

Rozliczając do celów VAT umowę zlecenie, zleceniodawca ujmuje w ewidencji tego podatku jako podstawę opodatkowania kwotę należną z tytułu dostawy, pomniejszoną o kwotę podatku. Zleceniobiorca ujmuje w tej ewidencji jako podstawę opodatkowania kwotę prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, pomniejszoną o kwotę podatku. Oznacza to, iż podstawę do rozliczenia VAT stanowi kwota netto umowy zlecenia (bez podatku VAT). Opodatkowaniu podlega kwota należna z tytułu umowy zlecenia, która jest wypłacana przez zleceniodawcę zleceniobiorcy. Jeżeli zleceniodawca jest obowiązany odprowadzić z tytułu umowy zlecenia podatek dochodowy i składki ZUS, to elementy te nie wchodzą do podstawy wymiaru podatku należnego VAT od umowy zlecenia.

Wady umowy-zlecenia

grupa Zatrudniony na podstawie umowy-zlecenia w razie wyrządzenia szkody pracodawcy czy osobie trzeciej, odpowiada całym swoim majątkiem. Jeśli w takiej umowie nie określono czasu wypowiedzenia, to może być ona rozwiązana z dnia na dzień. Zleceniodawca może to zrobić w każdej chwili, ale powinien zwrócić zleceniobiorcy wydatki, które poniósł na wykonie zlecenia. Zleceniobiorca również może wypowiedzieć umowę, gdy zlecenie jest odpłatne. Kiedy wypowiedzenie nastąpiło bez ważnego powodu, jest on odpowiedzialny za szkodę.

Umowy- zlecenia są częściej zawieranymi przez pracodawców umowami, niż umowy o pracę. Mimo że, przy umowie- zleceniu ma on nadal obowiązki w zakresie BHP a od wynagrodzenia nalicza się składki ZUS, to jednak swoboda w zakresie rozwiązania umowy, regulacji czasu pracy czy wynagrodzenia są dla zatrudniających bardzo atrakcyjne. Dla zleceniobiorcy korzystna jest możliwość rozliczenia 20% lub faktycznie poniesionych kosztów uzyskania przychodu.

Umowa zlecenie a VAT

długopis linijka Mało kto z e zwykłych zjadaczy chleba zdaje sobie sprawę że w niektórych przypadkach umowa zlecenie może tworzyć oprócz zwykłych zobowiązań podatku dochodowego oraz ubezpieczenia społecznego, zdrowotnego i funduszu pracy, także zobowiązanie do naliczenia podatku VAT.

Sytuacja taka ma miejsce wtedy gdy umowa zlecenia jest wykonywana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, lub w pierwszym roku po zakończeniu wykonywania działalności gospodarczej przez podatnika podatku VAT.

Należy w takich przypadkach zwrócić szczególną uwagę na warunki w jakich podpisujemy ze zleceniodawcą umowę ponieważ, opodatkowanie podatkiem VAT należnego wynagrodzenia wynikającego ze świadczonej umowy zlecenia może uderzyć w sposób odczuwalny w wysokość wypłaty.

Nikt nie zmusza nas do znajomości wszystkich meandrów prawa podatkowego, jednak przy znacznych kwotach opłacalna może się okazać wizyta u doradcy podatkowego.

Umowa zlecenia - jedyna alternatywa praktyki dla studentów

Blondynka czytająca książkę Szkolnictwo nasze jakie jest każdy wie, wypluwa co roku wielką rzeszę zawodowo nieprzystosowanych a nade wszystko niewyedukowanych absolwentów. Pracodawcy z uwagi na zawiłe uwarunkowania prawne nie chcą się wiązać umową o pracę z pracownikiem który prezentuje bardzo nicki poziom wiedzy specjalistycznej, albo go w ogóle nie prezentuje.

Jedyną alternatywą dla studentów jest podjęcie pracy na podstawie umowy zlecenia jeszcze w czasie trwania studiów. Taki układ jest bardzo atrakcyjny dla pracodawców z uwagi na nie ponoszenie wysokich kosztów zatrudnienia , oraz nie wiązanie się z nie sprawdzonym pracownikiem.

Po paru latach pracy student kończąc uczelnię ma wypracowany staż zawodowy co stawia go na wygranej pozycji w rywalizacji o lepszą posadę na rynku pracy. Pracodawca może zatrzymać takiego wypróbowanego pracownika proponując mu dobre warunki zatrudnienia.

Umowa zlecenia

Przemysł - budownictwo Umowa zlecenia to umowa, przez którą przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. W praktyce umowami zlecenia nazywane są najczęściej umowy o wykonanie określonych czynności faktycznych(o świadczenie usług).

Wyróżniamy dwa rodzaje zawierania umowy zlecenia:

Umowy zlecenia zawierane w ramach działalności gospodarczej

W przypadku zawierania umów zleceń w ramach prowadzonej działalności gospodarczej odpłatne świadczenie usług jest jedną z czynności podlegających opodatkowaniu VAT, a w konsekwencji odpłatne świadczenie usług wykonywane przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą(podatnika VAT) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Umowy zlecenia zawierane poza działalnością gospodarczą

W tym wypadku dotyczy to zarówno zawierania takich umów przez osoby fizyczne nieprowadzące w ogóle działalności gospodarczej, jak i zawierania umów zleceń przez osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą poza tą działalnością. Wątpliwości te spowodowane są arcyniejasnym brzmieniem art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT. Przepis ten określa czynności, których nie uznaje się na gruncie VAT za samodzielnie wykonywaną działalność gospodarczą (czego skutkiem jest wyłączenie opodatkowania tym podatkiem takich czynności). Wynika z niego, że czynnościami niestanowiącymi samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej (a w konsekwencji - czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu VAT) są:

  • czynności, z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 updof, a więc przychody z tytułu wykonania czynności zaliczane były do przychodów z działalności wykonywanej osobiście,
  • jeżeli z tytułu wykonania tych czynności zleceniobiorca związany jest ze zlecającym ich wykonanie prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Pierwsza przesłanka jest spełniona zarówno w przypadku umów zleceń zawieranych przez osoby fizyczne nieprowadzące w ogóle działalności gospodarczej, jak również umów zleceń zawieranych przez osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą poza tą działalnością. Przychody z tytułu wykonywania czynności na podstawie takich umów zleceń są bowiem zaliczane do przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 8 updof.

Spory budzi natomiast, kiedy spełniona jest druga z wymienionych przesłanek, tj. kiedy z tytułu wykonania czynności na podstawie umowy zlecenia zleceniobiorca związany jest ze zlecającym ich wykonanie prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Należy bowiem zauważyć, że każdy w zasadzie stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności określony jest co do warunków wykonywania tych czynności. Nawet jeśli warunków tych nie określa zawarta między stronami umowa, warunki te wynikają z zasad współżycia społecznego i powszechnie obowiązujących zasad dotyczących wykonywania czynności danego rodzaju oraz wynagrodzenia - zakładając, że czynności wykonywane są odpłatnie.

W tej sytuacji jedyną ewentualną wartość normatywną stanowi warunek, aby stosunek prawny był określony co do odpowiedzialności zlecającego wykonanie czynności wobec osób trzecich.

Jak w umowie zlecenia można określić miejsce pracy

cyfry na papierze Prowadzę firmę, która wykonuje zlecenia na terenie całego kraju. Poza pracownikami stałymi zatrudnionymi na umowę o prace zatrudniam kilka osób na podstawie umów zlecenia. W jaki sposób sformułować treść umów dla pracowników zleceniowych, aby z jednej strony nie zawierały regulacji zbliżających je do umów o pracę, a z drugiej zobowiązywały do wykonywania pracy w różnych miejscach? Czy za każdym razem mam obowiązek wprowadzania zmian do treści umów? Zasadniczo zleceniobiorcy wykonują pracę w jednym, stałym miejscu (baza przeładunkowa firmy) i zależałoby mi na tym, by było to umieszczone w umowie.

W tym przypadku w umowach zlecenia powinno się jako stałe miejsce pracy wskazać bazę przeładunkową firmy oraz zaznaczyć, że zleceniobiorcy będą świadczyć pracę także w innych miejscach na terenie całego kraju, co zależne będzie od uzyskania konkretnego zamówienia przez zlecającego. W tej sytuacji nie będzie konieczności wprowadzania zmian do umów w celu określenia konkretnego miejsca wykonywania zlecenia.

Zawierając umowę zlecenie należy wystrzegać się w jej treści określeń dających zleceniodawcy pewne uprawnienia kierownicze nad drugą stroną umowy. Wykonywanie pracy pod kierownictwem osoby zlecającej pracę oraz w wyznaczonym przez nią miejscu i czasie jest charakterystyczne dla stosunku pracy, a nie dla umowy zlecenia (art. 22 § 1 Kodeksu pracy).

Jeżeli zatem w umowie zlecenia zawrzemy zapisy dające możliwość jednostronnego wyznaczania miejsca świadczenia pracy przez zleceniobiorcę, narażamy się na zarzut zawarcia umowy cywilnoprawnej na warunkach umowy o pracę.

Umowa zlecenia pomiędzy przedsiębiorcami

prawo Często się zdarza w biznesie że jeden przedsiębiorca zleca wykonanie określonych czynności drugiemu przedsiębiorcy. Nie jest to nic innego jak zwykłą umowa zlecenie, jednak forma rozliczeń, obowiązków podatkowych oraz brak obciążenia z tytułu ubezpieczeń odróżnia taką umowę zlecenie od standardowej z jaką potocznie mamy do czynienia.

Umowa zlecenia określonych czynności zawarta pomiędzy dwoma przedsiębiorcami, jest rozliczana jako przedmiot prowadzonej działalności i podlega wszystkim rygorom podatkowym u zleceniobiorcy, oraz jest kosztem podatkowym u zleceniodawcy.

Zleceniobiorca po zakończeniu wykonywania zlecenia wystawia fakturę lub rachunek i księguje dokument jako przychód w celu opodatkowania go podatkiem dochodowym a gdy jest podatnikiem VAT, także tym podatkiem.

Zleceniodawca otrzymany dokument również księguje, jednak jako koszt i pomniejsza o jego wartość swoje dochody co ma wpływ bezpośredni na wysokość opłacanego podatku dochodowego. W przypadku gdy jest podatnikiem VAT a za wykonaną usługę otrzymał fakturę VAT, pomniejsza vat należny o vat naliczony z faktury.

Czy osoba prowadząca działalność gospodarczą wykonując zlecenie podlega podatkowi VAT od zleceń

euro - banknoty Czy będąc zleceniobiorcą podlegam podatkowi VAT? W jaki sposób można dokumentować tego typu umowy dla celów podatku od towarów i usług i jak można wykazać w deklaracji VAT-7 ewentualny VAT należny oraz VAT naliczony związany z ponoszonymi przy realizacji umowy zlecenia wydatkami? Jestem czynnym podatnikiem VAT z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Ponadto na podstawie umowy zlecenie świadczę usługę absolutnie niezwiązaną z prowadzoną działalnością gospodarczą na kwotę 150 zł miesięcznie miesięcznie, z której zleceniodawca potrąca mi składki należne i podatek dochodowy, wypłacając kwotę netto. Zleceniodawca na koniec roku wystawia mi informację na druku PIT-11 (wg moich informacji PIT-8B od 2008 roku nie funkcjonuje), celem ujęcia tych dochodów w rocznym zeznaniu podatkowym. Ze zleceniodawcą łączy mnie jedynie stosunek prawny wynikający ze zlecenia. Po przeanalizowaniu art. 15 obowiązującej ustawy o VAT nie widzę podstaw do zastosowania zwolnienia. Nie obejmuje mnie również zwolnienie podmiotowe kwoty 150 000 zł (nastąpiła zmiana limitu aktualnie obowiązujący to nie 10 000 euro, ale 150 000 zł), gdyż jestem podatnikiem VAT z tytułu działalności gospodarczej. Jedynym sposobem nieuchybiającym ustawie o VAT, jeśli faktycznie taka umowa zlecenia podlega podatkowi VAT, jest wystawienie faktury VAT przez osobę fizyczną. Na fakturze w kwocie netto wykazać 150 zł oraz ująć ją w oddzielnym rejestrze sprzedaży niezwiązanym z działalnością gospodarczą i następnie wykazać wraz z należnym podatkiem we wspólnej deklaracji VAT-7 z tytułu prowadzonej działalności i umowy zlecenia. Umowa zlecenie, o której mowa w pytaniu, nie będzie podlegała podatkowi VAT, pod warunkiem, że pomiędzy zleceniobiorcą a zleceniodawcą została zawarta umowa, w której zostały określone warunki wykonywania zlecenia, wynagrodzenie i odpowiedzialność zlecającego wykonanie tych czynności.

Zgodnie z art. 15 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług za podatników VAT należy uznać osoby wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą. W myśl ustawy za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2–9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności, co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Artykuł 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy, interesujących nas, przychodów z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, które nie zostały uzyskane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i pochodzą wyłącznie od:

a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,

b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9;

Z analizy powyższych przepisów wynika, że nie będzie Pan podatnikiem VAT w zakresie zleceń wykonywanych w oderwaniu od prowadzonej działalności gospodarczej, chyba, że zostaną warunki, które zostaną wskazane w dalszej części odpowiedzi.

Przedstawiona interpretacja wynika również z wykładni literalnej i funkcjonalnej całego przepisu art. 15 ust. 3 ustawy. Po pierwsze, z pkt 1 tego ustępu wynika, że przychody z tytułu stosunku pracy, w przypadku osoby jednocześnie prowadzącej działalność gospodarczą i będącej zatrudnioną na umowę o pracę, nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z tytułu czynności wykonywanych w oparciu o umowę o pracę. Należy zastosować takie same reguły interpretacyjne do wszystkich postanowień konkretnego przepisu, w związku z czym należy uznać, że również osoba jednocześnie prowadząca działalność gospodarczą i wykonująca czynności w ramach umów zlecenia (niepozostających w zakresie działalności gospodarczej) nie będzie opodatkowana VAT w zakresie tych zleceń. Inaczej mówiąc, podatnikiem VAT będzie jedynie w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej.

Osoba świadcząca usługi z tytułu umowy zlecenia powinna jednak pamiętać o spełnieniu pewnych warunków, aby umowa nie została uznana za pozostającą w zakresie wykonywanej działalności gospodarczej. Warunki te powinny zostać bardzo starannie przez podatnika wypełnione, ponieważ kwestia umów zlecenia jest kontrowersyjna i w przypadku jakiegokolwiek zaniedbania zostanie podatnikowi zarzucone błędne zastosowanie prawa. Podstawowym czynnikiem wpływającym na charakter umowy zlecenia jest rodzaj więzi łączącej zleceniodawcę ze zleceniobiorcą. Po pierwsze umowa zawarta między stronami musi regulować kwestię wynagrodzenie, odpowiedzialności oraz warunków wykonywania zlecenia. Po drugie zleceniobiorca może wykonywać działania tylko w zakresie umownym, czyli musi podporządkować się warunkom zleceniodawcy. Po trzecie odpowiedzialność za wykonane umowy wobec osób trzecich oraz ryzyko błędnego wykonania zlecenia musi spoczywać na zleceniodawcy. Jeżeli powyższe warunki zostaną spełnione możemy uznać, że umowa zlecenie jest zwolniona z podatku od towarów i usług, a stanowi jedynie przychód wykazywany w rozliczeniu rocznym.

Zmiana warunków płacy w umowie zlecenie

Jabłka Istnieje możliwość wprowadzenia zmian do umowy zlecenie w drodze aneksu do umowy przy zachowaniu określonych warunków. Po pierwsze zmiana warunków musi nastąpić w takiej samej formie, co umowa zlecenie. Po drugie tego typu manewry wymagają zgodnej woli obu stron umowy. W zależności od zapisów w umowie możliwe jest także jej wypowiedzenie i podpisanie nowej umowy ze zmienionymi już warunkami. Do umowy zlecenia nie stosuję natomiast wypowiedzenia warunków pracy i/lub płacy, które możliwe jest do użycie tylko w przypadku umów o pracę.

Kodeks cywilny, który reguluje zasady zawierania umów zlecenie nie określa konkretnych sposobów zmian tej umowy. Jednak zgodnie z obowiązującą w prawie cywilnym zasadą swobody zawierania umów, stronom umowy zlecenia wolno, w granicach wyznaczonych prawem, nie tylko zawrzeć umowę w konkretnym kształcie, ale również ją modyfikować, uzupełniać oraz rozwiązać (art. 3531 Kodeksu cywilnego). Sposób i formę zmiany zawartej umowy zlecenia powinna określać sama umowa.

Jak sporządzić listę płac

Zanim pracodawca wypłaci pracownikom wynagrodzenie za pracę co najmniej raz w miesiącu, w stałym, ustalonym z góry terminie, powinien sporządzić listę płac zawierając podstawowe elementy tego wynagrodzenia.

Lista płac powinna zostać sporządzona w sposób właściwy i bez błędów, ponieważ stanowi dowód przy rozliczeniach pracodawcy z ZUS odnośnie do składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, wypłacanych pracownikowi zasiłków finansowanych z funduszu ubezpieczeń' społecznych i z budżetu Skarbu Państwa. Stanowi dowód przy rozliczeniach pracodawcy z urzędem skarbowym z zaliczek na podatek dochodowy z wynagrodzenia.

Lista płac zawiera elementy wynagrodzenia dotyczące konkretnego pracownika lub kilku pracowników. Jest graficznie podzielona na następujące kolumny (rubryki), do których wpisuje się:

  • Lp.
  • Imię i nazwisko
  • Płacę zasadniczą wynikającą z umowy o pracę
  • Płacę zasadniczą po potrąceniach
  • Wynagrodzenie za urlop, ekwiwalent
  • Nagrodę, premię uznaniową
  • Premię regulaminową
  • Inne składniki wynagrodzenia
  • Wynagrodzenie chorobowe
  • Zasiłki chorobowe, opiekuńcze, macierzyńskie
  • Wynagrodzenie brutto
  • Podstawę składki na ubezpieczenie społeczne
  • Składki na ubezpieczenie społeczne finansowane przez pracodawcę: emerytalne, rentowe, chorobowe
  • Koszty uzyskania przychodu
  • Dochód do opodatkowania
  • Zaliczkę na podatek dochodowy
  • Kwotę wolną od podatku
  • Podstawę składki na ubezpieczenie zdrowotne
  • Składkę na ubezpieczenie zdrowotne potrącone z podatku
  • Składkę na ubezpieczenie zdrowotne
  • Zaliczkę na podatek dochodowy do urzędu skarbowego
  • Wynagrodzenie netto
  • Zasiłki z ZUS
  • Potracenia
  • Kwotę do wypłaty

Jeżeli lista płac obejmuje dane dotyczące kilku pracowników, to wówczas na każdej stronie należy zamieścić podsumowanie wszystkich kolumn. W ten sposób oblicza się kwotę do przeniesienia na następną stronę listy płac.

Na liście płac podaje się miesiąc i rok, za który została sporządzona. Na liście składającej się z kilku lub kilkunastu stron taka informacja powinna zostać podana na każdej z nich. Pozwoli to uniknąć pomyłek i błędów w razie przypadkowego podłączenia się jakiejś strony do listy płac sporządzonej za inny miesiąc.

Lista, która składa się z kilku lub kilkunastu stron, musi mieć poszczególne strony ponumerowane. Każda lista powinna zostać podpisana przez osobę, która ją sporządziła, oraz przez osobę, która ją sprawdziła i zatwierdziła. W ten sposób postępuje się w małych firmach, natomiast w większych oprócz osoby sporządzającej listę powinny podpisać jeszcze dwie osoby: ta, która ją sprawdziła, i ta, która zaakceptowała do wypłaty. Podpisy zamieszcza się na zakończeniu listy, a nie w kolumnach. Obok nich podaje się datę sporządzenia listy. Na liście płac sporządzonej na dany miesiąc kalendarzowy należy podać nazwę firmy. Zamiast podania nazwy można przystawię pieczątkę firmy, która zawiera nazwę.

Wynagrodzenie za pracę

Przez wynagrodzenie za pracę należy rozumieć świadczenie, które pracodawca ma obowiązek wypłacić pracownikowi za wykonaną pracę, według z góry określonych stawek, co najmniej raz w miesiącu w stałym, ustalonym z góry terminie.

Wynagrodzenie wypłacone pracownikowi najczęściej składa się oprócz wynagrodzenia zasadniczego (podstawowego) jeszcze z kilku elementów. Są to: dodatki do wynagrodzenia (np. stażowy, funkcyjny z tytułu znajomości języków obcych, za pracę w warunkach szkodliwych lub niebezpiecznych dla zdrowia), premia uznaniowa lub premia regulaminowa.

Wynagrodzenie zasadnicze jest stałe albo wynika ze stałej stawki osobistego zaszeregowania. Dla pracowników, którzy nie otrzymują dodatków, wynagrodzenie zasadnicze jest jedynym i samodzielnym składnikiem wynagrodzenia. Jest to kwota określona w umowie o pracę zawartej z pracownikiem. Jeżeli pracownik został zatrudniony w pełnym miesięcznym wymiarze czasu pracy, to nie może być niższa niż minimalne wynagrodzenie.

Na liście płac przedstawia się również wynagrodzenie za czas choroby, urlopu, zasiłki (chorobowe, opiekuńcze, macierzyńskie), podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne oraz podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne.

Zamiast wynagrodzenia za urlop wypłaca się ekwiwalent pieniężny, który pracodawca wypłaca pracownikowi w razie niewykorzystania przysługującego mu urlopu w części lub w całości z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy. Gdyby jednak pracodawca zawarł z pracownikiem mającym prawo do ekwiwalentu kolejną umowę o pracę na okres bezpośrednio po rozwiązaniu lub wygaśnięciu poprzedniej umowy, to wówczas nie ma obowiązku wypłacać ekwiwalentu pod warunkiem, że obie strony postanowią, że pracownik wykorzysta zaległy urlop podczas trwania kolejnej umowy o pracę.

Jak obliczyć należne wynagrodzenie?

Do wynagrodzenia netto dodaje się zasiłki wypłacone z ZUS, a następnie odejmuje potrącenia dokonywane z tego wynagrodzenia. Obliczoną w ten sposób kwotę wypłaca się pracownikowi do rąk własnych bądź na jego konto w banku, jeżeli wyrażą na to zgodę na piśmie, albo tak stanowi układ zbiorowy pracy.

Wynagrodzenie powinno odpowiadać rodzajowi wykonywanej pracy, kwalifikacjom wymaganym przy jej wykonywaniu, uwzględniając ilość i jakość świadczonej pracy. Wynagrodzenie chorobowe wypłacane jest pracownikowi za czas choroby lub niezdolności do pracy spowodowanej odosobnieniem na skutek choroby zakaźnej przez 33 dni w roku kalendarzowym. Jego wysokość wynosi 80 proc. podstawy wymiaru. Natomiast 100 proc. podstawy wymiaru wynosi wówczas, gdy choroba przypada na okres ciąży bądź niezdolności do pracy zostać spowodowana wypadkiem w drodze do pracy lub z pracy.

W jaki sposób należy wyliczyć wysokość wynagrodzenia pracownika po potrąceniach, które zostały spowodowane jego chorobą?

Jeżeli pracownik chorował w tym miesiącu, za który zostaje sporządzona lista płac (za czas niezdolności do pracy z tego tytułu dostał wynagrodzenie za czas choroby albo zasiłek chorobowy), opiekował się chorym członkiem rodziny (i za ten okres otrzymać zasiłek opiekuńczy), przebywał na urlopie macierzyńskim (i przez ten czas pobierał zasiłek macierzyński), przebywał na urlopie bezpłatnym (i w tym czasie nie miał prawa do wynagrodzenia) bądź z innych przyczyn nie otrzymał całości wynagrodzenia zasadniczego, to wówczas wynagrodzenie zasadnicze wynikające z umowy o pracę tego pracownika zostanie pomniejszone.

Z wynagrodzenia zasadniczego potrąca się tę część, która przypadałaby za okres usprawiedliwionej nieobecności pracownika w firmie. Gdyby pracownik był nieobecny przez na przykład: 4 dni, ponieważ chorował i usprawiedliwiał tą nieobecność zwolnieniem lekarskim wystawionym na druku ZUS ZLA, to wówczas należy dokonać następujących obliczeń pomniejszonego wynagrodzenia zasadniczego: kwotę wynagrodzenia za dany miesiąc (którą otrzymałby wówczas, gdyby nie chorował należy podzielić przez 30 dni. W ten sposób oblicza się kwotę do potrącenia za jeden dzień choroby. Następnie należy ją pomnożyć przez liczbę dni choroby i w ten sposób uzyskuje się kwotę do potrącenia z wynagrodzenia miesięcznego pracownika. Odejmuje się ją od wynagrodzenia określonego w umowie o pracę i w ten sposób uzyskuje się „Wynagrodzenie zasadnicze po potrąceniach”.

Kiedy na liście płac można pominąć kolumnę dotyczącą zasiłków z ubezpieczenia społecznego?

W praktyce występują dwa warianty listy płac. Jeden zawiera kolumnę dotyczącą zasiłków z ubezpieczenia społecznego, a drugi nie. O tym, który wariant listy płac wybiera pracodawca, decyduje liczba osób zatrudnionych w jego firmie. Liczbę osób ustala się według stanu na dzień 30 listopada poprzedniego roku kalendarzowego. Jeżeli pracodawca (płatnik składek) na dzień 30 listopada poprzedniego roku kalendarzowego zgłosił do ubezpieczenia powyżej 20 osób, to ustala prawo do zasiłków i ich wysokość, a w dodatku również sam je wypłaca. Dlatego lista płac sporządzona w jego firmie powinna zawierać kolumnę przeznaczoną na wypłatę zasiłków z ubezpieczenia chorobowego. Natomiast pracownicy (płatnicy składek), którzy zgłosili mniejszą liczbę ubezpieczonych na liście płac, nie muszą wyodrębniać kolumny przeznaczonej na zasiłki chorobowe, macierzyńskie i opiekuńcze.

Jak zawiesić i wznowić działalność gospodarczą?

Przedsiębiorcy, którzy mają problemy finansowe lub przebywają na urlopie, mogą skorzystać z możliwości zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej. Przy czym zawieszenie działalności nie może trwać dłużej niż 24 miesiące, a przedsiębiorca nie może zatrudniać żadnych pracowników.

Zgłoszenie zawieszenia działalności

Wniosek o zawieszenie działalności gospodarczej wnosimy na formularzu EDG-1 do odpowiedniego organu ewidencyjnego. Wniosek musi zawierać dane przedsiębiorcy, jego numer PESEL, adres zamieszkania, datę rozpoczęcia wykonywania działalności, przewidywany okres zawieszenia wykonywania działalności oraz zaświadczenie o niezatrudnianiu pracowników. Wniosek ten można złożyć osobiście, wysłać listem poleconym lub przesłać przez Internet. Formularz wysyłany listem poleconym musi zawierać podpis potwierdzony notarialnie, a wysyłany przez Internet mysi być opatrzony kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Przedsiębiorcy, którzy są wpisani w Krajowym Rejestrze Sądowym, wniosek o zawieszenie wykonywania działalności zgłaszają w sądzie rejestrowym na formularzu KRS-Z62.

Po złożeniu wniosku przez przedsiębiorcę, organ ewidencyjny jest zobowiązany do poinformowania o tym ZUS, GUS i Urząd Skarbowy. W przypadku spółek handlowych, właściciele muszą sami wysłać informację o zawieszeniu do odpowiednich organów. Spółki prawa handlowego mają obowiązek wyrejestrować płatnika składek na druku ZUS ZWPA i wyrejestrować ubezpieczonych na druku ZUS ZWUA z kodem 600. Osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą, w czasie zawieszenia wykonywania działalności mogą przystąpić dobrowolnie do ubezpieczeń emerytalnych, zdrowotnych i rentowych. Wtedy składki za dany miesiąc rozlicza się na druku ZUS DRA. Należy je opłacać do 10. dnia miesiąca za miesiąc poprzedni. Gdy składki nie są opłacane w terminie, przedsiębiorca zostaje wyłączony z dobrowolnych ubezpieczeń.

Zgłoszenie wznowienia działalności

Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej może trwać najdłużej 2 lata. Po tym czasie należy albo wyrejestrować działalność, albo ją wznowić. Gdy przedsiębiorca zadecyduje o wznowieniu działalności gospodarczej, powinien złożyć wniosek na druku EDG-1 w ciągu 7 dni. Organ ewidencyjny ma obowiązek dostarczyć wniosek do ZUS, a ten z kolei sporządza zgłoszenie płatnika składek na formularzu ZUS ZUA i zgłoszenie do ubezpieczeń osobę prowadzącą działalność na formularzu ZUS ZUA lub ZUS ZZA. Dokumenty te musi złożyć osobiście przedsiębiorca w przypadku, gdy w czasie zawieszenia wykonywania działalności zmieniły się zasady podlegania ubezpieczeniom lub zmienił się kod tytułu ubezpieczenia. Trzeba pamiętać, że jeżeli przedsiębiorca podlegał ubezpieczeniom dobrowolnie podczas zawieszenia działalności gospodarczej, musi się z nich wyrejestrować na druku ZUS ZWUA. Musi też złożyć zgłoszenia wszystkich osób wyrejestrowanych, ponieważ od daty wznowienia działalności gospodarczej będą one podlegać ubezpieczeniom obowiązkowym.Jeżeli po upływie okresu zawieszenia działalności, przedsiębiorca nie zgłosi wznowienia, otrzyma stosowne wezwanie. Przedsiębiorca zostanie wykreślony z ewidencji, jeśli nie zgłosi wznowienia działalności gospodarczej w czasie 30 dni od otrzymania wewania.

Przedawnienie zwrotu składek

Nowe przepisy dotyczące zwrotu nadpłaconych składek przewidują okres 10 lat na dochodzenie składek. Ponadto Zakład Ubezpieczeń Społecznych zostanie zobligowany do informowania płatnika o powstaniu nadpłaty bez względu na jej wysokość, a termin przedawnienia będzie liczony od otrzymania przez płatnika zawiadomienia o nadpłacie lub od dnia złożenia wniosku o ich zwrot.

Do tej pory płatnicy składek mogli dochodzić zwrotu nadpłaconych składek bezterminowo, ale to ulegnie zmianie. Nowe przepisy, które zaczną obowiązywać po 14 dniach od ogłoszenia w Dzienniku Ustaw przewidują okres 10 lat na dochodzenie zwrotu składek. Po tym okresie nastąpi przedawnienie.

Przepisy wprowadzą równy okres przedawnienia roszczeń zarówno dla płatników jak i ZUS. Uprzednio nawet, gdy przewidywano termin przedawnienia, nie było możliwości, aby przerwać lub zawiesić jego bieg. Nawet w sytuacji należytego postępowania często wygasało to prawo. Wtedy płatnik mógł jedynie zwrócić się z wnioskiem o zaliczenie nadpłaconych składek na poczet przyszłych. Nowelizacja ustawy usunie ten przepis. Jednocześnie wprowadzona zostanie instytucja przedawnienia niezależnie opłaconej składki, a nie jak wcześniej czasowe ograniczenie prawa do zwrotu składki. Płatnik będzie miał możliwość w ciągu okresu przedawnienia złożyć wniosek o zaliczenia nadpłaconych składek na przyszłe zobowiązania. Po okresie 10 lat wniosek nie zostanie przyjęty.

Po nowelizacji bieg terminu przedawnienia będzie mógł ulec zawieszeniu:

  • W razie wydania decyzji w sprawie niezależnie opłaconych składek.
  • W razie wydania decyzji stwierdzającej brak obowiązku podlegania ubezpieczeniom.
  • W razie gdy wydanie decyzji uzależnione będzie od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ.
  • W razie śmierci płatnika do momentu uprawomocnienia się testamentu, nie później niż dwa lata od chwili śmierci.

zmiany w ewidencji

Przedsiębiorca będzie mógł od 1 lipca 2011 r. zarejestrować swoją firmę przez internet, posługując się formularzem CEIDG-1 Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Dzięki temu możliwe będzie zarejestrowanie firmy w ciągu jednego dnia. Przeływ danych między rejestrami urzędów będzie odbywać się automatycznie, a podane informacje zostaną natychmiast zweryfikowane.

Na stronie internetowej CEIDG dostępny będzie przewodnik, który krok po kroku poprowadzi przedsiębiorcę przez cały proces rejestracji. Przedsiębiorca, który będzie chciał rozpocząć działalność przez internet, musi posiadać kwalifikowany podpis elektroniczny lub zaufany profil – nową formę autoryzacji. Urzędy gminy w ciągu pół roku od daty uruchomienia systemu przekażą do niego wszystkie dane ze swoich rejestrów. Zebrane informacje będą opublikowane w internecie. Ułatwieniem dla przedsiębiorców chcących zawiesić działalność gospodarczą, będzie również skrócenie czasu odpowiedzi na pytania zadane za pośrednictwem punktu kontaktowego oraz wprowadza zmiany w zakresie wymagalności zaświadczeń o nadanym numerze REGON.

Różne typy prowadzenia księgowości

Po zgłoszeniu firmy w urzędzie miasta albo gminy na formularzu edg-1 i dopełnieniu wszystkich formalności związanych z rejestracją firmy, należy zastanowić się nad sposobem prowadzenia rozliczeń podatkowych z urzędem skarbowym.

Rynek polski oferuje szeroką gamę usług księgowych od powszechnych biur rachunkowych po programy internetowe. Prawodawca pozostawia podatnikowi pełną dowolność z tym zakresie. Należy jednak wybrać najkorzystniejszą formę księgową.

księgowość online

E-księgowość to nowoczesny sposób księgowania dokumentacji firmowej. Obsługa programu on-line nie różni się zbytnio od użytkowania ogólnodostępnych programów komputerowych. Jest jednakże dużo tańsza i wygodniejsza w użytkowaniu. Dodatkowo, nie traci się majątku na stały zakup aktualizacji. Co co ważne, wgląd do dokumentów firmowych ma się o każdej godzinie dnia i nocy, i co znaczące, z każdego miejsca na świecie. Wystarczy jedynie dostęp do sieci internetowej. Biznesmen nie jest zatem w żaden sposób ograniczany. Nie musi też biegać z dokumentami przez połowę miasta, ponieważ wszystkie czynności księgujące może wykonywać ze swojego biura albo domu albo jeśli sytuacja tego wymaga, z każdego innego miejsca na świecie. Co więcej portale internetowe oferujące, które oferują ten rodzaj księgowości mają również bazę artykułów stricto biznesowych, co istotnie pomaga przedsiębiorcom w zarządzaniu firmą.

Tradycyjne biuro rachunkowe

Jest drogie, ale za to sprawdzone na przestrzeni wielu lat. Najczęściej także panie w nim pracujące doradzają w sprawie prawa podatkowego, co znacznie ułatwia rozliczenia z fiskusem. Ich niedoskonałością jest ograniczenie terytorialne i czasowe. Często zdarza się także tak, że biura rachunkowe są zamykane na czas urlopu czy choroby pracowników, to z kolei bardzo utrudnia przedsiębiorcom dostęp do dokumentów firmowych. Ponadto, przedsiębiorcy zobowiązani są regularnie przynosić kilogramy swoich dokumentów do biura rachunkowego. Tracą więc czas, a jak wiadomo, czas to pieniądz. U małych i mikro firm skomplikowanie dokumentacji firmowej, patrząc przez pryzmat prawa podatkowego, jest nieduże, zatem pracę księgowych można zastąpić tańszą alternatywą. Po co tracić majątek na biuro, jeżeli można robić to samemu?