Zgodnie z ogólną zasadą swobody umów, wyrażoną w art. 3531k.c., strony tworzące umowę mają możliwość ułożyć stosunek prawny, podług swojego uznania, o ile jego zakres albo cel nie były przeciwstawne właściwościom stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Zapis ten stanowi wprost o tym, iż świadczenie pracy nie musi mieć postaci pracowniczej, a więc zezwala się jej wykonywanie w oparciu o umowę cywilną. W tym obszarze liczy się wola stron, którą trzeba przeanalizować w pierwszej chwili.

Umowa o pracę – zatrudniony zobowiązuje się do świadczenia pracy specyficznego rodzaju, na rzecz zatrudniającego. Pracodawca rozlicza tę pracę, wyznacza jej miejsce oraz czas świadczenia. Zobowiązuje się też do zatrudnienia pracownika oraz wypłacenia mu opisanego w umowie wynagrodzenia. Znaczy to, że bez względu na nazwę zawartej przez strony umowy, przy wypełnieniu tych przesłanek, dany stosunek łączący strony, będzie potraktowany jako umowa o pracę.

Nie jest możliwe zastąpienie umowy o pracę umową cywilnoprawną przy zachowaniu wykonywania pracy w jednakowych warunkach.

Umowa zlecenie – określa towar albo usługę, jakie zatrudniony na umowę zlecenie obliguje się tworzyć na rzecz zlecającego pracę. W tej sytuacji mamy dwa podmioty stosunku zobowiązaniowego - miast pracownika i zatrudniającego, występuje zatrudniony na umowę zlecenie i zleceniodawca.

Umowa zlecenie i umowa o pracę są najczęstszymi formami zatrudnienia pracowników. Mimo, że na gruncie umowy o pracę oraz umowy zlecenia mogą być świadczone identyczne usługi, to między powyższymi formami zatrudnienia istnieje kilka istotnych różnic:

Umowa o pracę

Winna być stworzona w charakterze pisemnym. Jeżeli zostanie zawarta ustnie, zatrudniający powinien maksymalnie w ciągu siedmiu dni od daty zaczęcia pracy, potwierdzić ją pisemnie,
Stronami umowy są zatrudniony i zatrudniający,
Pracownik ma obowiązek wypełniać określone obowiązki w wyznaczonym miejscu i czasie,
Między stronami występuje stosunek pracy,
Szczegółowo charakteryzuje sposób oraz terminy wypowiedzenia,
Stworzenie umowy o pracę zamiast umowy zlecenia, nie powoduje żadnych złych konsekwencji prawnych dla pracodawcy,,
Może być utworzona jedynie z osoba fizyczną,
Pracownik ma obowiązek świadczyć pracę osobiście oraz wykonywać polecenia zatrudniającego,
Podstawowa część wynagrodzenia winna być płacona co miesiąc,
Jest płatna. Pracownik nie ma możliwości zrzec się prawa do wynagrodzenia,
Pracownik jest z własnej woli podlegający pracodawcy
Osoba świadcząca umowę o pracę podpada obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym.

Umowa zlecenie

Może być wypowiedziana w dowolnym terminie,
Stronami umowy są zleceniobiorca oraz zleceniodawca,
Zleceniobiorca nie musi spełniać określone obowiązki w wyznaczonym miejscu i czasie,
Zasadniczo przyjmujący zlecenie winien świadczyć pracę osobiście. Może on jednak w szczególnych przypadkach, za pozwoleniem zlecającego, oddać jej świadczenie innej osobie, co daje zlecającemu pełną gwarancję, że praca zostanie wyświadczona na czas. Za wybór osoby zastępującej odpowiada bowiem przyjmujący zlecenie,
Może być płatna lub niepłatna,
Może być związana w każdej formie: słownie, na piśmie lub w sposób dorozumiany,
Mogą ją świadczyć różne osoby, również osoby prawne oraz inne subiekty nie posiadające osobowości prawnej,
Pomiędzy stronami zachodzi stosunek cywilnoprawny,
Zlecający i przyjmujący zlecenie są równoprawnymi subiektami,
Zawarcie umowy zlecenia zamiast umowy o pracę jest wykroczeniem przeciwko prawom zatrudnionego i podpada karze pieniężnej,,
Wynagrodzenie powinno być wypłacone po wykonaniu zlecenia (lub w inny sposób opisany w umowie między zlecającym a zleceniobiorcą)
Osoba wykonująca zlecenie, ma możliwość podlegać konieczności polisy społecznej jedynie w przypadkach wyraźnie określonych przez normy tyczące się polis społecznych.